«مهمان کشی» زندگی واقعی، تردیدها، انتخاب‌ها و رنج‌های انسان‌های معاصر را نشان دهد
«مهمان کشی» زندگی واقعی، تردیدها، انتخاب‌ها و رنج‌های انسان‌های معاصر را نشان دهد
«مهمان کشی» به یک‌نوع سینمای دینی تجربی تعلق دارد، که تلاش می‌کند دین را نه در سطح نماد و قهرمان سازی، بلکه در زندگی واقعی، تردیدها، انتخاب‌ها و رنج‌های انسان‌های معاصر نشان دهد.

«مهمان کشی» به یک‌نوع سینمای دینی تجربی تعلق دارد، که تلاش می‌کند دین را نه در سطح نماد و قهرمان سازی، بلکه در زندگی واقعی، تردیدها، انتخاب‌ها و رنج‌های انسان‌های معاصر نشان دهد.

حمیدرضا گل محمدی تواندشتی، منتقد، نویسنده، کارشناس هنرهای نمایشی و دبیر کانون تئاتر سیاوشان جهاد دانشگاهی واحد مازندران در گفت و گو با پایگاه خبری تحلیلی گزارشگر، با نگاهی به سریال «مهمان کشی» گفت: سریال تلویزیونی «مهمان‌کشی» این اثر تاریخی ۳۰ قسمتی به نویسندگی محمد مهدی فیاضی‌کیا، به کارگردانی احمد کاوری و تهیه‌کنندگی محمدکامبیز دارابی با حضور بازی‌گران مطرح سینما و تلویزیون ساخته شده است و از شنبه ۲۸ تیر ۱۴۰۴ هر شب از شبکه یک سیما به نمایش گذاشته شده است.

وی افزود: سریال «مهمان کشی» در بستر تاریخ اسلام و وقایع مرتبط با قیام عاشورا ساخته شده است و روایت‌گر ماموریت مسلم بن عقیل(ع)، پسرعموی امام حسین(ع) است که پیش از قیام آن حضرت، به شهر کوفه روان می‌گردد تا مردم را از آمدن ایشان مطلع ساخته و آن‌ها را برای بیعت با امام آماده کند.

​گل محمدی تواندشتی بیان کرد: این مقطع تاریخی که یکی از حساس‌ترین و پرحادثه‌ترین مقاطع تاریخ اسلام محسوب می‌شود، روایتی عمیق و پر کنش از ماجرای اعزام مسلم بن عقیل(ع) به کوفه، به عنوان فرستاده امام حسین(ع) است، به جزییات وقایعی می پردازد که منجر به شهادتش می‌شود.

منتقد و کارشناس تئاتر مازندرانی اظهار کرد: داستان در این سریال از زمانی آغاز می‌شود که خبر حرکت امام حسین (ع) از مدینه به سمت مکه آغاز و سپس عزیمتش برای رفتن به کوفه به گوش مردم این شهر می رسد و…

وی ادامه داد: سریال «مهمان کشی» سریالی جدید در سیمای جمهوری اسلامی ایران، نخستین سریال دینی است که با سریال های دینی متعارف مانند «یوسف پیامبر»، «مریم مقدس»، «مختار نامه»، «امام علی» و… که معمولا از زبان فخیم، ادبی و گاه کتابی استفاده شده، متفاوت است، اما در «مهمان کشی» گفت‌وگو‌ های عامیانه، روزمره و نزدیک به زبان مردم کوچه و بازار هستند و این مهم باعث می‌شود که شخصیت‌ها ملموس‌تر، باور پذیر‌تر و قابل ارتباط با مخاطب امروزی باشد.

دبیر کانون تئاتر سیاوشان جهاد دانشگاهی واحد مازندران با بیان این‌که اگر اشاره‌ای به نوع گفتمان دینی داشته باشیم مشاهده می‌کنیم که در آثار دینی رایج در تلویزیون، مفاهیم دینی با لحن تعلیمی و خطابی ارایه می شود، گویی هدف آموزش مستقیم دین با اخلاق است. خاطرنشان کرد: اما در «مهمان کشی» گفتمان دینی به صورت زیستی و انسانی بیان می‌شود، نه به عنوان یک «دستور» از بالا بلکه به عنوان یک چالش درونی و روزمره در شخصیت‌ها است.

وی ادامه داد: اگر اشاره‌ای به جایگاه مخاطب داشته باشیم، می‌توان گفت که در سریال‌های مذهبی مرسوم، مخاطب بیشتر شنونده‌ای منفعل است که باید مفاهیم را بپذیرد، اما در سریالی به‌مانند «مهمان کشی» مخاطب تبدیل به ناظر فعال می‌شود، باید فکر کند، قضاوت کند و حتی با تردید‌های شخصیت‌ها در گیر شود.

گل‌محمدی تواندشتی به نوع پرداخت انسانی اشاره کرد و افزود: فیلم‌های دینی تلویزیونی معمولان در چار چوب‌های کلاسیک «قهرمان محور» ساخته می‌شود که یک شخصیت مقدس در مرکز آن است، اما در «مهمان کشی» برخلاف آن با زاویه‌ای خاکی‌تر، انسانی تر و شاید حتی انتقادی‌تر به دین ورزی اجتماعی نگاه می کند.

وی ادامه داد: در پرداخت تصویری و محتوایی برای نشان ندادن چهره معصومین شخصیت های امام‌حسین (ع) و حضرت عباس(ع) فقط از طریق صدا حضور دارند و تصویر آن‌ها نمایش داده نمی‌شود. شروع پخش نیز بدون تصویر بلکه فقط با صدای امام حسین(ع) آغاز می‌شود.

منتقد و کارشناس تئاتر مازندرانی افزود: از نظر نقاط قوت می‌توان گفت که شروع تدریج قصه پردازانه، شکل دهی مسیر نمایشی و شخصیت پردازی ساختارمند برای مسلم بن عقیل(ع) یکی از اجزا تحسین شده و مثبت سریال است، تصویر انسانی‌تر و جدیدتر شخصیت نه صرفا مذهبی، که با آمیختن شک، مسئولیت و انتخاب همراه است، کمک می‌کند تا مخاطب امروز با او ارتباط برقرار کند.

دبیر کانون تئاتر جهاد دانشگاهی واحد مازندران  تاکبد کرد: سریال «مهمان کشی» تلاش برجسته‌ای برای بازنمایی تاریخی و نمایشی شخصیت مسلم بن عقیل(ع) دارد،. با وجود محدودیت‌های گفت‌وگو نویسی و گاهی اجراهای اغراق امیز، فیلم‌نامه کوشیده است تا مسلم را فرا تر از یک عنصر مذهبی نشان دهد، چهره انسانی، درگیر با انتخاب، احساس و وفاداری، ایفای نقش توسط «بهزاد محمدی» هنوز جای رشد دارد، اما شروع امیدوارکننده ای در گونه تاریخی و مذهبی تلویزیون است.

منتقد و نویسنده مازندرانی در ادامه گفت: در نتیجه‌گیری می‌توان گفت که سریال‌هایی هم‌چون«مهمان کشی» به یک نوع سینمای دینی تجربی تعلق دارد، که تلاش می‌کند، دین را نه در سطح نماد و قهرمان سازی بلکه در زندگی واقعی، تردید‌ها، انتخاب‌ها و رنج های انسان‌های معاصر نشان دهد.

کارشناس هنر های نمایشی مازندرانی در پایان با اشاره به این‌که اگر «مختار نامه» و «امام علی» و… را به‌توان به عنوان آثار دینی با ساختار کلاسیک و ادبی دانست، تاکید کرد: «مهمان کشی» را باید نماینده‌ای از سینمای دینی نوگرا، انتقادی و تجربی دانست، چرا که این تعبیر سبک به ویژه برای نسل جدید، فرصتی را برای درک شخصی‌تر و امروزی‌تر از معنویت فراهم می‌کند.

پایان            

  • منبع خبر : گزارشگر