شبکه تلویزیونی سی‌ان‌ان به نقل از یک منبع مدعی شد که رئیس‌جمهور ونزوئلا، در جریان گفت‌وگوهای غیررسمی با مقام‌های آمریکایی تأکید کرده که آماده است پس از ۱۸ ماه از قدرت کناره گیری کند.

دستور ترامپ برای بستن فضای هوایی ونزوئلا، گمانه‌زنی‌ها درباره احتمال حمله نظامی به کاراکاس را افزایش داده‌است؛ اقدامی که می‌تواند هزینه‌های سنگین برای منطقه و واشنگتن به همراه داشته‌ باشد.

ویس کرمی اعلام کرد: هدف اصلی از تغییر نرخ بنزین اصلاح استفاده از کارت اضطراری سوخت جایگاه و افزایش کاربرد کارت شخصی به منظور جلوگیری از قاچاق است

نمایشنامه‌خوانی «آلوده» توسط گروه تئاتر سیاوشان جهاددانشگاهی مازندران در گردهمایی دانشجویی «نه به اعتیاد» با محوریت بررسی عوارض و آسیب‌های آن به اجرا در آمد.

تا زمانی که قانون‌گذاران آمریکایی تحریم‌های سزار را لغو نکنند، پیشرفت متوقف خواهد ماند؛ زیرا این تحریم‌ها همچنان مانع کامل هرگونه سرمایه‌گذاری و فعالیت اقتصادی جدید هستند، با وجود اینکه هدف اصلی‌شان دیگر در قدرت نیست.

وقتی اسم جنگنده‌های نسل پنجم به میان می‌آید، ذهن ناخودآگاه سمت دو نقطه از جهان می‌رود؛ غرب با F-۳۵ و شرق با اژد‌های مرموزی به نام J-۲۰. حالا چند ماه است که در پچ‌پچ‌های نظامی منطقه، یک احتمال آرام، اما پیوسته تکرار می‌شود: اینکه شاید ایران یکی از محدود کشور‌هایی باشد که بتواند به جنگنده رادارگریز چینی دسترسی پیدا کند.

کاراکاس در صورت حمله نکردن آمریکا روابطش را با ایران و روسیه قطع می‌کند؟/ توضیخات سفیر ونزوئلا در ایران را بخوانید

تصور کنید نهادی که قول می‌دهد چراغ راه مدیریت حرفه‌ای باشد، خودش در پیچ‌وخم‌های ساده‌ای مثل صدور کارت عضویت، لنگ بزند. این دقیقاً سؤال تیتر ماست: آیا مدیریتی که وعده می‌دهد، خودش را مدیریت می‌کند؟ یکی از اهداف کلیدی انجمن‌های تخصصی در ایران – بر اساس سیاست‌های وزارت علوم، تحقیقات و فناوری – ایجاد بستری پویا برای هماهنگی متخصصان، ارتقای دانش و تبادل ایده‌های نو است. این انجمن‌ها باید با شفافیت و کارایی، خدماتی ارائه دهند که اعتماد بسازد و الهام‌بخش باشد. اما در عمل، «انجمن مدیریت کسب‌وکار ایران» با چالش‌هایی روبرو است که این وعده‌ها را زیر سؤال می‌برد.  متخصصی، ماه ها پیش با اشتیاق درخواست عضویت داد. پیگیری‌ها و تماس همه به دیوار سکوت خوردند. کارت عضویت؟ در هاله ای از ابهام. بروکراسی!؟ این تجربه، که تنها یکی از موارد مشابه است، نه‌تنها زمان را هدر می‌دهد، بلکه جرقه تردید را می‌زند. در دورانی که عضویت‌های دیجیتال در دقایق انجام می‌شود، چنین تأخیری اعتبار انجمن را در آموزش، مشاوره و سیاست‌گذاری خدشه‌دار می‌کند. اگر مدیریت پایه‌ای لنگ بزند، چطور می‌توان به وعده‌های بزرگ‌تر اعتماد کرد؟ این مشکلات، آینه ضعف‌های ساختاری‌اند. نبود شفافیت در مراحل ساده ای برای عضویت ، مانند زمان پردازش یا معیارها و پاسخگویی ضعیف، اعتماد را فرسایش می‌دهد. در مدیریت حرفه‌ای، شفافیت اکسیژن است؛ بدون آن، همه چیز را خفه می‌کند. و اینجاست که ضعف نظارت سازمان‌های ذی‌ربط، مثل وزارت علوم، برجسته می‌شود. مکانیسم‌های فعلی ، بازرسی‌های گاه‌به‌گاه و گزارش‌دهی فرمال ، ناکافی‌اند. گزارش‌های رسانه‌ای نشان می‌دهد انجمن‌ها گاهی از چتر نظارتی دور می‌مانند، و این خلأ ناکارآمدی را پرورش می‌دهد. اگر سامانه‌های آنلاین گزارش‌دهی یا کمیته‌های مستقل اجباری شود، انجمن‌ها مجبور به خودمدیریتی واقعی می‌گردند ، همان چیزی که وعده می‌دهند. هیئت مدیره هم قلب این ماجراست. حضور اسمی برخی اعضا، بدون پیگیری عملی، چرخ‌ها را قفل می‌کند. انتخاب باید علاوه بر توانمندی و سابقه، تعهد باشد، نه روابط. این تغییر، هیئت را از نماد به موتور اصلاح بدل می‌کند. راه‌حل؟ ساده و عملی: دیجیتال‌سازی عضویت با پیگیری آنلاین و زمان‌بندی حداکثر 72 ساعته، کارگاه‌های آموزشی برای کارکنان، و انتشار گزارش‌های شفاف عملکرد. این گام‌ها، نه آرزو، بلکه کلید بازسازی اعتمادند. در نهایت، انجمن مدیریت کسب‌وکار ایران پتانسیل عظیمی دارد ، اگر از درون شروع کند. با اصلاحات و نظارت قوی، وعده‌هایش را محقق کند و موجی از نوآوری در کسب‌وکار ایران راه بیندازد. مدیریت واقعی، از مدیریت خودمان آغاز می‌شود.

منطقه آسیا و اقیانوسیه در هفته‌ای پرتنش شاهد دیدار سران آسیای مرکزی با رئیس‌جمهوری آمریکا تا افزایش تنش‌ها در شرق آسیا و طوفان‌های مرگبار بود که نشان می‌دهد این منطقه وارد دوره‌ای شده‌ که در آن بحران‌ها مرز نمی‌شناسند و آینده آنها بیش از هر زمان دیگری به تعامل قدرت‌ها گره خورده است.

با نزدیک شدن به چهلمین روز تعطیلی دولت فدرال آمریکا، نتایج نظرسنجی جدید نشان می‌دهد که ۷۷ درصد از شهروندان آمریکایی خطر تشدید گرسنگی را احساس می‌کنند و اکثریت بیشتری (۸۳ درصد) فکر می‌کنند خانواده‌ها مجبور به حذف وعده‌های غذایی خود خواهند شد.