به گزارش خبرگزاری گزارشگر؛ انتقال آب از رودخانه فینسک (از حوضه آبریز رودخانه تجن) به استان سمنان، یکی از طرحهای چالشبرانگیز است که میتواند پیامدهای”مخرب و ویرانگری” برای شهرستان ساری و دیگر شهرهای مازندران داشته باشد. این طرح نهتنها بحران آب شرب و کشاورزی در ساری را تشدید میکند، بلکه به اکوسیستم منطقه نیز آسیبهای جبرانناپذیری وارد خواهد کرد.
پیامدهای مخرب انتقال آب فینسک به سمنان برای ساری و مازندران:
۱- بحران کمآبی و کاهش منابع آب شرب:
– رودخانه تجن یکی از منابع اصلی تأمین آب شرب و کشاورزی در شهرستان ساری است. انتقال آب از سرشاخههای آن (مانند فینسک) موجب کاهش شدید دبی آب و افت سطح آبهای زیرزمینی خواهد شد.
– با کاهش آب تجن، چاههای آب شرب ساری با خطر خشکیدگی مواجه میشوند و ممکن است شهر با قطعی گسترده آب روبهرو شود.
۲- نابودی کشاورزی و باغداری در دشت ساری:
– بخش زیادی از زمینهای کشاورزی ساری و مناطق اطراف (مانند :جویبار و میاندرود ) از آب تجن و منابع وابسته به آن تغذیه میکنند.
– کاهش آب منجر به خشک شدن باغهای مرکبات، شالیزارها و مزارع گندم خواهد شد و معیشت هزاران کشاورز را تهدید میکند.
۳- تخریب محیط زیست و تالابهای مازندران:
– کاهش آب ورودی به رودخانه تجن، تالابهای پایین دست مانند تالاب میانکاله را با خطر خشک شدن و شور شدن مواجه میکند.
– این مسئله به نابودی زیستگاه پرندگان مهاجر، آبزیان و گونههای جانوری منجر خواهد شد.
۴-افزایش ریزگردها و فرونشست زمین:
– کاهش سطح آبهای زیرزمینی در دشت ساری باعث فرونشست زمین و ایجاد شکافهای عمیق میشود.
– خشک شدن تالابها و رودخانهها نیز منشأ جدیدی برای ریزگردها در منطقه ایجاد خواهد کرد.
۵. تشدید تنشهای اجتماعی و اعتراضات مردمی:
– مردم ساری و استان مازندران بارها نسبت به طرحهای انتقال آب به استانهای کویری مانند سمنان اعتراض کردهاند.
– ادامه این طرحها میتواند به اعتراضات گستردهتر و ناآرامیهای اجتماعی منجر شود.
*راهحلهای جایگزین به جای انتقال آب:
– مدیریت مصرف آب در سمنان (استفاده از روشهای آبیاری مدرن، کشت محصولات کمآببر)
-استفاده از پساب تصفیهشده شهری برای صنایع و فضای سبز
-احداث سدهای کوچک و آبانبارهای محلی در سمنان به جای انتقال آب از مازندران
در پایان به این جمعبندی می رسیم؛ انتقال آب از سرشاخههای تجن (مانند فینسک) به سمنان، آینده شهرستان ساری و کل استان مازندران را با بحرانهای جدی روبهرو خواهد کرد.
این طرح نهتنها مشکلات زیستمحیطی و اقتصادی ایجاد میکند، بلکه موجب مهاجرت اجباری کشاورزان و افزایش فقر در منطقه خواهد شد. لازم است مسئولان بهجای اجرای چنین طرحهای مخربی، به دنبال راهحلهای پایدار و مدیریت منابع آب باشند. اگر این طرح متوقف نشود، ساری و دیگر شهرهای مازندران به سرنوشت دریاچه ارومیه، زایندهرود و کارون دچار خواهند شد
محبوب اکبری
- نویسنده : محبوب اکبری
