درمان سازمان تأمین اجتماعی در سطح استانداردهای اروپا و آمریکا
درمان سازمان تأمین اجتماعی در سطح استانداردهای اروپا و آمریکا
خدمات درمانی سازمان تأمین اجتماعی درجایگاه دومین تولیدکننده خدمات درمانی کشور ،در مسیرتوسعه و ارتقا حرکت نموده و ازنظر برخی کارشناسان سطح استانداردهای اروپا و آمریکا قراردارد.

یادداشت مدیرمسئول نشریه سراسری حکیم باشی

دکتر حسین شیرزاده

سازمان تأمین اجتماعی، نه‌تنها یک نهاد بیمه‌گر درمانی، بلکه تکیه‌گاه میلیون‌ها بیمه‌شده در کشور است. امروز، در شرایطی ایستاده‌ایم که با وجود چالش‌های اقتصادی، تحریم‌ها و فشارهای مزمن ساختاری، این سازمان توانسته است گام‌هایی فراتر از انتظار بردارد و به سطحی از خدمات درمانی نزدیک شود که در برخی شاخص‌ها با استانداردهای کشورهای توسعه‌یافته مانند آلمان، فرانسه، انگلستان و حتی ایالات متحده آمریکا قابل مقایسه است.

شاید تا چند سال پیش، دستیابی به چنین جایگاهی در بخش درمانی تأمین اجتماعی، رؤیایی دور به نظر می‌رسید؛ اما اکنون، با توسعه مراکز درمانی ملکی، ارتقاء تجهیزات پزشکی، دیجیتالی شدن فرآیندهای درمانی، افزایش کیفیت آموزش‌های تخصصی به پزشکان و پرستاران و همچنین به‌کارگیری فناوری‌های نوین در مدیریت سلامت، می‌توان با افتخار گفت: درمان در تأمین اجتماعی، دیگر صرفاً نسخه‌نویسی و بستری نیست؛ بلکه تجربه‌ای انسانی، علمی و دقیق برای حفظ کرامت بیماران است.

آیا همچنان مشکلات وجود دارد؟ بله. اما مسیر، رو به جلوست. نگاه مدیریتی در سال‌های اخیر از رویکرد صرفاً حمایتی به رویکرد «بیمه‌گری هوشمند و درمان مبتنی بر کیفیت» تغییر یافته و همین تحول فکری، موتور اصلی پیشرفت‌هاست.

در تأمین اجتماعی، با وجود فشارها، باور داریم که شأن یک کارگر، یک بازنشسته و یک شهروند بیمه‌شده، کمتر از شهروند اروپایی نیست. بنابراین حق اوست که خدمات درمانی درخور شأنش دریافت کند. از این‌رو، باید از کادردرمانی و پزشکانی که با روحیه جهادی و علمی، در بیمارستان‌ها و مراکز درمانی سازمان فعالیت می‌کنند، قدردانی کرد.

سازمان تأمین اجتماعی اگر امروز با کشورهای توسعه‌یافته مقایسه می‌شود، نه از سر تعارف یا شعار، بلکه حاصل تلاش‌های بی‌وقفه‌ای است که در سکوت و بی‌هیاهو در حال رقم خوردن است. به‌عنوان مدیرمسئول نشریه «حکیم‌باشی» و عضوی از جامعه درمان و رسانه، امیدوارم این حرکت رو به تعالی، با حمایت دولت، مجلس و نخبگان حوزه سلامت، به نقطه‌ای برسد که درمان در کشور، الگویی بومی اما هم‌سطح با جهان اول باشد