یادی از نخستین خلبان شهید دفاع مقدس

شهادت خلبان مازندرانی در ساعات اولیه جنگ

شنبه 04 اسفند 1397 بازدید: 95 کد خبر: 14029 [نسخه چاپی]



از دل این نیرو در طول سال‌های دفاع مقدس، قهرمانان بزرگی پا به عرصه دفاع از دین و میهن گذاشتند، قهرمانانی که تلخی شکست را به کام دشمن آشنا کردند و ضربات خردکننده‌ای را بر ارتش بعث وارد کردند.

شهادت خلبان مازندرانی در ساعات اولیه جنگ
خبرگزاری فارس مازندران ـ حماسه و مقاومت|نیروی هوایی زبده‌ترین و پرخرج‌ترین نیرو در میان قوای سه‌گانه ارتش شاهنشاهی بود، خلبانان این نیرو در نزد نظام پادشاهی ایران، فخر ارتش به حساب می‌آمدند و عمده تکیه ارتش در زمان پهلوی دوم بر نیروی هوایی متمرکز بود و شاه در مناسبت‌های مختلف، از توان بالای نیروی هوایی و خلبانان شجاع آن به‌عنوان نقطه ثقل ارتش شاهنشاهی نام می‌برد.

به جهت همین نگرش بود که مدرن‌ترین هواپیماهای آمریکایی با هزینه‌های گزاف و به تعداد زیاد خریداری شد، مستشاران نظامی‌ آمریکایی، بیشترین حضور را در نیروی هوایی داشتند و خلبانان آن پس از گزینش‌های شدید اطلاعاتی و امنیتی، تحت نظر این مستشاران، آموزش‌های ابتدایی را در ایران می‌دیدند و برای طی دوره‌های تخصصی و تکمیلی به بهترین پایگاه‌های نیروی هوایی آمریکا فرستاده می‌شدند.

اما تمام این سرمایه‌گذاری‌ها بر روی نقطه ثقل ارتش شاهنشاهی، یعنی نیروی هوایی، در ۱۹ بهمن ۱۳۵۷ فرو ریخت، صدها تن از همافران و خلبانان این نیرو، صبح همین روز در مدرسه علوی تهران، با لباس رسمی‌ به امام خمینی(ره) ادای احترام و وفاداری خود را به انقلاب اسلامی‌ اعلام کردند.

آنان در حضور امام خمینی(ره) شعار می‌دادند:

نظامیان ملی، به فرمان خمینی

از طاغوت گسستیم، به ملت پیوستیم

امام خمینی(ره) نیز در این روز طی سخنانی به همافران و خلبانان نیروی هوایی فرمودند:

«... همان طور که فریاد زدید، تاکنون در خدمت طاغوت بودید، طاغوتی که ما را برده خارجی‌ها کرد، درود بر شما که قدر نعمت خدا را دانستید و به دامن قرآن پیوستید، ما می‌خواهیم که سرنوشت‌مان را خودمان تعیین کنیم، نه سفارت آمریکا».

صبح روز ۲۰ بهمن ۱۳۵۷، روزنامه‌ها، عکس ادای احترام همافران نیروی هوایی به امام خمینی(ره) را چاپ کردند، رژیم طاغوت سعی بر انکار و جعلی بودن عکس کرد، اما دیگر کار از کار گذشته بود و حتی هجوم انتقام‌جویانه لشکر گارد جاویدان شاهنشاهی در روز ۲۱ بهمن ۵۷ به پادگان نیروی هوایی نیز نتوانست آب رفته را به جوی بازگرداند و مردم به یاری فرزندان خود در نیروی هوایی شتافته و گارد شاهنشاهی را شکست دادند.

پس از پیروزی انقلاب، اولین کودتای عناصر باقیمانده رژیم طاغوت از درون این نیرو توسط چند خلبان خودفروخته آغاز شد، گویی که آمریکایی‌ها و بازماندگان رژیم پهلوی در داخل و خارج کشور به بعضی از فرماندهان و خلبانان این نیرو که در آمریکا آموزش دیده بودند، هنوز هم چشم امید داشتند.

اما یاران انقلاب که اکثریت نیروی هوایی را تشکیل می‌دادند، این توطئه را ناکام گذاشتند و کودتای موسوم به نقاب در پایگاه هوایی شهید نوژه همدان در نطفه خفه شد و برای همیشه آمریکایی‌ها و تفاله‌های رژیم طاغوت را از فرماندهان، خلبانان و همافران نیروی هوایی، ناامید ساخت.

با آغاز جنگ تحمیلی، در اولین روزهای نبرد، این نیروی هوایی بود که ضرب و شصت شدیدی به دشمن نشان داد و خواب‌های خوش صدام و اربابانش را آشفته کرد.

از دل این نیرو در طول سال‌های دفاع مقدس، قهرمانان بزرگی پا به عرصه دفاع از دین و میهن گذاشتند، قهرمانانی که تلخی شکست را به کام دشمن آشنا کردند و ضربات خردکننده‌ای را بر ارتش بعث وارد کردند.

اینک بسیاری از آنان در میان ما نیستند، اما آوازه قهرمانی‌شان تا ابد در دل و جان این ملت باقی خواهد ماند.

نکته مهم: خلبانان مازندرانی در دفاع مقدس

در عرصه دفاع هوایی از کشور در طول سال‌های دفاع مقدس، خلبانان شهید مازندرانی، نقش به‌سزایی از همان آغازین روزهای جنگ ایفا کردند.

 

 

 

سطور کوتاه و متخصری که در این مقال کوتاه می‌آید، تنها معرفی فهرست‌وار خلبانان شهید مازندرانی است.

۱ ـ  تا حداقل مفاخر دفاعی استان خود را حتی به اندازه چند سطر بشناسیم!

۲ ـ از سوی دیگر تلنگری باشد به همه آنانی که در حفظ، نشر و ترویج این ارزش‌ها وظیفه و مسؤولیت دولتی و اداری به‌عهده دارند تا حداقل با ساخت یادمان و نمادی از آنان، گنج‌های پرارزش انسانی خود را در دید بصری نسل کنونی و نسل‌های آینده بگذاریم تا آنان نیز با معجزه انسان‌سازی امام خمینی(ره) در طول سال‌های دفاع مقدس آشنا شوند.

* اولین خلبان شهید دفاع مقدس، مازندرانی است

در حال ورق زدن فصلنامه فرهنگ و پایداری بودم که در صفحه ۲۱۵ آن چشمم به مطالبی افتاد.

تیتر مطلب مزبور، اولین خلبان شهید بود، وقتی چشمم به شهر زادگاهش خورد دلم نیامد آن را به شما معرفی نکنم.

از این که اولین خلبان شهید دفاع مقدس مازندرانی و اهل تنکابن بود، احساس خوشایند و غرور مقدسی به من دست داد، به تحقیق بیشتری پرداختم و در کتاب "اولین‌های دفاع مقدس" فصل هشتم، اولین‌های شهیدان، مطلب کوتاه زیر به چشم می‌خورد: «اولین خلبان شهید در دوران دفاع مقدس، شهید فیروز شیخ‌حسنی فرزند حمزه اهل تنکابن بود، وی در اولین روز جنگ تحمیلی مصادف با ۳۱ شهریورماه ۱۳۵۹ به شهادت رسید».

امیر سرلشکر خلبان فیروز شیخ‌حسنی در یکم خردادماه ۱۳۳۱ در شهرستان طالقان در روستای تکیه ناوه، درست زمانی که مادرش برای ییلاق به دیار خود بازگشته بود، پا به عرصه حیات گذاشت.

هنگامی‌که دو سال و نیمش بود، به دلیل شرایط شغلی پدرش که ارتشی بود به تنکابن نقل مکان کردند.

فیروز در سن ۵ سالگی فراگیری کلام‌الله مجید را آغاز کرد، در سن ۶ سالگی به مدرسه رفت و تحصیلات ابتدایی را با موفقیت به پایان رساند، او در طول دوره ابتدایی شاگرد نمونه و ممتاز کلاس بود و سال‌های ابتدایی را با نمرات عالی پشت سرگذاشت، دوران متوسطه را تا پایان سال پنجم متوسطه در رشته ریاضی، با کسب رتبه ممتاز و نمرات عالی در شهرستان تنکابن سپری کرد و چون در زمان تحصیلاتش، شهرستان تنکابن فاقد مقطع ششم متوسطه ریاضی بود، پدرش او را به تهران فرستاد تا این مقطع را در آنجا بگذراند، او در دبیرستان ذوقی تهران برای تحصیل در سال ششم رشته ریاضی ثبت نام کرد، هنوز امتحانات ثلث اول ششم متوسطه را نداده بود که پدرش دار فانی را وداع گفت.

 

 

 

به‌دلیل شرایط نامناسب مالی خانواده به منزل عموی خود (احمد شیخ‌حسنی) که در تهران زندگی می‌کرد، نقل مکان کرد و به کمک او به تحصیلاتش در سال ششم متوسطه ادامه داد.

فیروز با کسب رتبه اول و نمرات عالی، در سن ۱۷ سالگی موفق به اخذ دیپلم ریاضی شد، پس از آن با رضایت عمو و مادرش به دانشکده افسری رفت، ابتدا عمو و مادرش نپذیرفتند ولی فیروز توضیح داد که می‌تواند به آسانی در دانشگاه‌های دیگر پذیرفته شود اما می‌خواهد به دانشکده افسری برود تا دوباره هزینه‌ای به گردن خانواده نگذارد و از طرفی نیز کمک‌خرج خانواده شود، پس از این توضیحات، عمو و مادرش پذیرفتند تا او به دانشکده افسری برود، او به دانشکده افسری رفت و پس از ۳ سال تحصیل در این دانشکده، به درجه ستوان دومی‌ نایل شد، آن گاه تصمیم گرفت در رشته خلبانی تحصیل کند.

او پس از کسب رضایت مادرش، تحصیلات خود را در رشته خلبانی آغاز کرد و پس از پایان آموزش خلبانی در ایران، برای ادامه تحصیل در سال ۱۳۵۳ به آمریکا رفت و به‌مدت دو سال در آنجا با گذراندن دوره خلبانی F۵  تحصیلات خود را تکمیل کرد.

پس از آن با موفقیت به میهن بازگشت و در نیروی هوایی دزفول به‌عنوان استادخلبان مشغول به آموزش خلبان‌های دیگر شد و در کنار آن نیز فرماندهی اطلاعات پرواز پایگاه دزفول را نیز عهده‌دار بود.

در سال ۱۳۵۵ با دختر یکی از همکارانش که در پایگاه نیروی هوایی دزفول مشغول به خدمت بود، ازدواج کرد و سپس در سال ۱۳۵۷ برای دومین‌بار درست زمانی که دخترش شهرزاد تازه متولد شده بود، جهت گذراندن دوره F ۱۶، همراه خانواده‌اش راهی آمریکا شد و در تیرماه ۱۳۵۸ با کوله‌باری از تجربه برای خدمت به میهنش به کشور بازگشت.

بعد از آن دوباره به پایگاه نیروی هوایی دزفول بازگشت اما با شروع جنگ تحمیلی روز ۳۱ شهریورماه ۱۳۵۹ ساعت ۲ بعد از ظهر زمانی که عراق شروع به بمباران پایگاه نیروی هوایی دزفول کرد، فیروز برای رسیدگی و آماده کردن جنگنده ها برای دفاع در سایت پرواز حضور یافت که در همین لحظات بمباران جنگنده‌های دشمن موجب اصابت دو ترکش به سر و پای او شد.

 

 

 

گروه امداد سعی بر آن داشت که فیروز را با هلی‌کوپتر به بیمارستان منتقل کند اما حملات طولانی‌مدت دشمن مانع از این شد.

سرانجام هلی‌کوپتر ساعت ۱۰ شب به پرواز درآمد و به‌علت دیر رسیدن به بیمارستان او به شهادت رسید و این‌گونه بود که نخستین شهید نیروی هوایی شهد شیرین شهادت را نوشید.